Yaz Dedi Tanrı!

23/9/2008 - Sylvia Plath'a Mektuplar II

 

 


...
sonra
sustun bir gün
kesildikçe sesin
kan damlıyordu kaleminden

yaşarken yazmak ölümü
ne büyük sanattı
ah Sylvia
sen bunu beceremedin

korktun
kabul et
kaçtın yanıbaşındaki gölgenden

sen her gün biraz daha ölüydün
devleştikçe gölgen
öldükçe
öldün
gömüldükçe karanlığa

sen zaten bir ölüydün !

o sırça fanusta
hücrelerin vazgeçmiş hayattan
ölüm solurken her zerren
üzerindeydi gölgen bedeninin
ah Sylvia
bilemedin

*'... o sırça fanus ki, içinde ölü bir kelebek gibi tıkanıp kalmış biri için dünyanın kendisi kötü bir düştür '



Dilek Akın
'2006

*Sylvia Plath

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Yorum (2) :: Etiketler : sylvia plath,mektuplar,sırça fanus,dilek akın,yaşarken yazmak ölümü

Yorum Gönder

Adınız :

Yorum Başlık:

Yorumunuz:


2 gölge düşürülmüştür.

2009-05-25 23:47:12 - Kaleminize ilham veren yüreğinize sağlık...

Yazan: susacakvar
Her okuduğumda güncenizi;
önce beni vuruyor içinize can, bana ölüm cümleleriniz...
Hiç susmasın kelimeleriniz...Saygımla...
Hasan KARADENİZ...
Bağlantı

2009-04-21 13:16:21 - sylvia plath

Yazan: Dekinci
Onu iyi tanımışsınız. ben de sizi ve bütün yazdıklarınızı tanımak isterim.
Bağlantı

<- Son Perde :: Sonraki Perde ->

Ölüme Bir Adım; Dilek

<>

Son Emir;

Etiket Bulutu

<>

İadesi taahhütsüz şiirler yazıyordum sana; her dize harf yüklü kamikaze, hiçliğine değince... Ki ölümden geliyordu ölüme giden!